ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง

 

วันที่ 7 ธันวาคม 2551 วันอาทิตย์

วันนี้บ้านเราไปงาน Motor Expo กัน

จุดประสงค์ก็คืออยากดูรถเพิ่มอีกซักคัน

เพราะมฟต้องเข้าเรียนในเมือง

ยังคิดไม่ตกว่าจะรับส่งกันยังไง

แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวทางออกก็ต้องมีเอง

เพื่อลูก สู้ตายยย...

 

กว่าจะออกบ้านกันก็บ่ายเกือบเย็น

รถติ๊ดติด วนหลายรอบกว่าจะได้ที่จอด

 

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง

ต้องอาศัยรถรับส่งตามจุด เพราะจอดไกลมาก เด็กๆคงเดินไม่ไหว

 

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง

มฟวฟเรียกให้แม่ถ่ายรูปกับรถคันนู้นที คันนี้ที กล้องแบตก็จะหมด -_-"

 

พ่อติ๊คที่ทีแรกไม่ค่อยอยากมา ตื่นตาตื่นใจกับรถสปอร์ตหรูๆ หาดูยาก

แม่เม้งอยากมุ่งไปดูรถที่เราอาจจะซื้อ เพื่อถามราคาและของแถม แหะแหะ

ความต้องการขัดแย้งกันตลอด หุหุ

 

ตามใจพ่อแป๊บนึง แป๊บจริงๆ

แม่ก็พุ่งไปฮอนด้า โตโยต้า และอื่นๆ

 

ช่วงที่หยุดคุยกับที่ปรึกษาการขาย (เรียกหรูดีเนอะ) ของรถยี่ห้อนึง

พ่อแม่ก็คุยรายละเอียดไป มฟวฟก็วิ่งเล่นวนอยู่ที่รถคันที่เราดูอยู่

ก็ไม่เอะใจอะไรมาก เพราะเห็นพี่น้องวิ่งตามกัน

แต่แป๊บเดียว.... แว้บเดียวจริงๆ!!!!

วฟหายไปแล้ว!!!!!

 

พ่อแม่หูตูบเลย เป็นอะไรที่กลัวมาตลอด

วฟเป็นเด็กไม่กลัวอะไรเลย

แม่เคยแกล้งปล่อยวฟไว้ ตอนเดินเที่ยวห้าง แล้วหลบเพื่อแอบดู

วฟไม่มีท่าทีกลัว หรือคิดจะตามหาพ่อแม่และพี่เลย

สามารถลั้ลลาไปกับสิ่งอื่นรอบตัวได้

หลังจากที่เทสต์ไปแล้ว

แม่ก็บอกกับตัวเองตลอดว่า ต้องหนีบวฟไว้ตลอด

จริงๆนะลูก แม่กับพ่อจะเดินจูงมือลูกตลอด

หรือถ้าไม่จูงก็ต้องให้ลูกๆ อยู่ในสายตาตลอด

 

ทีนี้จะทำไงดี วฟหายไปแล้ว

พวกพนักงานขายก็บอกให้ใจเย็นๆ เด็กหายบ่อย

แม่ตอบไปว่า จะให้ใจเย็นได้ยังไง ลูกหายไปทั้งคน

เค้าให้แม่เขียนชื่อ นามสกุล ชื่อเล่น ลักษณะการแต่งตัว

เพื่อเอาไปประกาศตามหา

แต่ใน hall เสียงก้องมาก ไม่ได้ยินเสียงประกาศเลย

พนักงานผู้หญิงคนนึงบอกว่าวฟวิ่งออกไปจาก booth

 

แม่จูงมือมฟ ตามหาวฟ

ถามทุกคนว่าเห็นเด็ก เสื้อแดง กางเกงน้ำตาล หมวกเขียวมั้ย

มฟร้องไห้ตลอด ปากก็ร้องเรียกชื่อน้องเสียงดังมาก...

ดังจนทุกคนหันมามอง

"น้องเวเฟ่อร์ เวเฟ่อร์ เวเฟ่อร์อยู่ไหน??"

 

แม่หน้าเสียมาก น้ำตาซึม (ไม่กล้าปล่อยโฮ หึหึ)

แม่กลัวจะหาเวเฟ่อร์ไม่เจอ

แม่กลัวว่าเวเฟ่อร์จะตกใจ

แม่กลัวว่าใครจะพาเวเฟ่อร์ไป

กลัวมาก กลัวสาระพัด

 

พ่อติ๊คมั่นใจว่าวฟต้องอยู่แถวๆนั้น ไม่ไปไกล

พ่อบอกว่าต้องหาเจอ ใจเย็นๆ

ที่นี่เป็น area ปิด ลูกคงไม่เดินไปข้างนอก

 

ระหว่างที่แม่กับมฟเดินตามหาไปทั่ว

พ่อก็โทรเข้ามือถือ บอกว่าเจอวฟแล้ว

ให้กลับมาที่เดิม

 

โล่งงง อย่างบอกไม่ถูก

 

คนที่เจอบอกว่า วฟยืนร้องให้อยู่หลังเวที

วฟคงอยากวิ่งไปหลบ แต่ไม่รู้ว่า

ตรงที่วิ่งไป มันไกลจากจุดที่เรายืนอยู่พอสมควร

จะกลับมาหา ก็ไม่สามารถแล้ว ลืมทางซะงั้น

 

แม่ยกมือไหว้พนักงานคนที่ช่วยตามหาเลย

รู้สึกขอบคุณมากๆ

 

พอทุกคนเจอกัน มฟวฟก็ร้องไห้ใหญ่เลย

 

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง

 

งานนี้แม่ว่าวฟคงได้เรียนรู้อะไรๆเยอะขึ้น

เพราะหลังจากที่หาย

วฟนัวเนีย เกาะแกะอยู่ข้างกายตลอด

ดีมากเลยลูก ห้ามหลง ห้ามหายอีกต่อไปนะ

ใจแม่ตกไปอยู่ตรงตาตุ่มเลย

 

พี่มฟไม่เคยหาย มฟเป็นเด็กออกจะขี้กลัว

เพราะฉะนั้น แม่ไม่ค่อยห่วงเรื่องนี้

งานนี้ มฟก็ได้เรียนรู้เยอะมาก ว่าต้องดูแลน้องดีๆ

มฟบอกว่า หนูจะรักน้อง ไม่ทะเลาะกับน้อง ยอมน้องทุกอย่างเลยค่ะ

ดีมากเลยลูก แต่ขอให้ทำได้นานๆนะจ๊ะ

 

มฟสอนให้วฟจำเบอร็โทรศัพท์ของคุณพ่อ คุณแม่

มฟท่องขึ้นใจมาได้ตั้งนานแล้ว

มีคลิปให้ดูด้วย ออกจะฮา....

 

 
 
 
พ่อแม่ที่มีประสบการณ์ (แต่หาลูกเจอ) คงเข้าใจความรู้สึกแม่เม้งได้ดี
 
แต่คนที่ไม่เคย ขออย่าให้มีประสบการณ์ไม่ดีแบบนี้เลยนะคะ
 
จูงลูกตัวเองติดมือไว้ตลอดเลยนะ...
 
 
 
 
สรุป ไม่ได้จอง ไม่ได้ซื้อรถค่ะ ไม่มีอารมณ์แล้ว
 
ไม่มีตังค์ด้วย แหะ แหะ อาม่าได้ยินป่าว (ล้อเล่นนน)
 
คงจะใช้บริการระบบขนส่งมวลชนดูซักตั้งนึง
 
วันไหนฝนตกก็ Taxi
 
เพราะมาคิดดูแล้ว แม่ต้องขับรถทรหดมากๆเลย
 
จากบ้าน ไปบางนา กม. 26 ไปสีลม กลับมาราม 164
 
แค่คิดก็สยอง คนขับรถไม่เก่งอย่างแม่เม้ง
 
คงจะสามารถหรอก หึ หึ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
***ไปละค่ะ****
 
 
 
 
 
ป.ล. พามฟวฟไปดูหนังมาเมื่อวันหยุดรัฐธรรมนูญ ดูเรื่อง Beverly Hills Chihuahua เด็กๆหนุกมาก ดูรอบบ่าย 2 ซึ่งเป็นเวลานอนวฟ ปกติจะหลับ(ในโรง) แต่เรื่องนี้ไม่หลับเลย ตื่นเต้นตลอด
 
 
 
 
 
 
 

     Share

<< สวนสามพรานFalling Leaves and Party at Aunty Muay's >>

Posted on Sun 14 Dec 2008 21:38

 

 
  
 




มด+ไม้หม่อนนโม
เต่า+โฟล์ค
แม่นุ่น+ปริมปัน
แม่จิบ+เจ๊ตตี้เจมี่
แม่ปุก+พรินเตอร์เดต้าแซนต้า
แม่โดม+เฟอรร์มาร์ตี้
แม่กบ+กี้กริฟฟิ่น
แม่หนิง+ปาล์มมี่ปีโน่
แม่เอก+กันกาย
แม่แหม่ม+เอมี่
แม่หวาน+น้ำหอม
พี่แหม่ม+มะนาวณอส
แม่ออย+พราวด์
พี่หมวย+อาร์มเอื้อยอิงค์เอ๋ย
พี่มด+อันนา
ปุ่น+ยีนส์
พี่ติ๋ม+หนูดี
พี่ไก่+3 หนุ่ม
อันอันอิมอิม
น้อง+ปอย
พี่เล็ก+ลูกเจี๊ยบ
พี่อ้อม + แพรวา
Sinat
กุล มะเฟืองมะขาม
อี๊โอม


ทะเลก้อนหิน
งานวันปิดภาคเรียน
มาแว้บ...แว้บ...
ซ้อมใหญ่ ฮาๆๆๆๆ
พิธีมอบประกาศนียบัตร ประจำปีการศึกษา 2551
งานแต่งอาผู่อาผึ้ง
HBD P'Tik + Friendship เด็กอนุบาล 3
ตลาดสามชุก บึงฉวาก สุพรรณฯ
Marionett Dance and Pictures from MacBook
งานเลี้ยงปีใหม่ที่ทำงานพ่อ
ตรุษจีนปีวัว เวอร์ชั่นไม่ลับเฉพาะจ้า...
ตรุษจีนปีวัว
หลอลี่
มัฟฟิ่นฟันเกือบหลุด
สีจำพู เอ๊ย ไม่ใช่ สีชำพู
เที่ยวปีใหม่แถวๆนี้
...ใหญ่เขา ช่องปาก
20-21-27-28 สองเสาร์สองอาทิตย์
Falling Leaves and Party at Aunty Muay's
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
สวนสามพราน
สุขสันต์วันพ่อ
สุนัข สุกร
Stuccatto + Condos Hunt
โรงเรียนอะไรอยู่กลางถนน???
JMC Book 3 Concert + Pre BD for Wafer + ลอยกระทง
มัฟฟิ่นสอบติดค่ะ.... เย้ เย้ เย้...
Happy Birthday to WAFER!!!!
ภาษาของเวเฟ่อร์ ฉบับที่ 2
Wafer's New JMC + BD Grandpa + Yukoltorn
ASC + Di Club Meeting at Botany
Flemish Dance และว่ายน้ำบ้านหนูดี
Hospital Week -_-
Wafer's 1st Hospitalization
ไข้หลอดลมอักเสบ + The Lost World
ภาษาของเวเฟ่อร์ ฉบับที่ 1
เต๊ะท่า ถ่ายรูป
บ้านรามที่บ้านมด Pretty Bouquet ผลสอบมาแตร์
สอบมาแตร์ ป.1 + ไดย้อน



Comments

อ่านตาม อิน เข้าใจเลยเม้ง แม่แทบจะบ้าตาย

เม้ง เข้าเมืองน่ะ ไปรถไฟฟ้าดีสุด สงสัยต้องให้พ่อติ๊คไปส่งสักจุด แอรืพอร์ตลิงค์ก็เสร็จแล้วนะ ปีหน้าพี่คงแย่เหมือนกัน ว่าจะให้พอขึ้นรถ รร ก็ยังห่วงๆอยู่ เพราะหน่องบอกว่า รถ รร สายที่วิ่งบ้านหน่อง ไม่มีคนช่วยดูเด็ก มีแค่คนขับรถคนเดียว เฮ่อ เฮ่อ เฮ่อออออออออออออออ
ป้าแมว   
Sat 21 Mar 2009 22:20 [37]

เพิ่งมาอ่านย้อนตามไดตอนนี้ค่ะ

ปรางเคยพลัดหลงกับคุณแม่ตอนเด็กๆ จำความรู้สึกได้ดีมาถึงตอนนี้เลยค่ะ ไปเดินห้างกับแม่นี่แหละ แล้วไม่รู้หาพ่อกับแม่ไม่เจอ กลัวสุดๆ ปรางว่าตอนนี้วฟคงเริ่มกลัวแล้วหล่ะค่ะ
มะปราง   
Wed 24 Dec 2008 14:00 [36]

เห็น มฟ วฟ ร้องไห้แล้วสงสารอ่ะพี่เม้ง น้ำตาไหลอาบแก้มเลย

อ่านไปใจหายไป ลุ้นตามไปด้วยว่าจะเจอกันยังไง

สงสัยงานนี้ วฟ คงเข็ดไปอีกนานอ่ะนะพี่ (รึเปล่า)....555

เห็นคลิปแล้วขำเชียว มฟ ตั้งอกตั้งใจสอนน้องมาก สุดท้ายน้องก็ลืมสะง้น...กร๊าก...ก

--------------------------------------------

คิดถึงเจ้ และเด็กๆ มากมายเลยจ๊า ต่อไปจะไม่หายเฮดอีกแล้ว รับรองงานนี้มีเบื่อหน้ากันไปข้างหนึ่ง...5555555
nook_ka   
Fri 19 Dec 2008 11:17 [35]


นู๋ปาล์มไม่ได้เรียนหนักแต่อย่างใดจ้า
แต่นังแม่มันหลวมตัวไปลงเรียน ภาษาอังกิด กะ วิทย์ ตามคำชักชวนของ อ.
ให้ที่ รร. วันเสาร์... เข็ดแล้วละ คงไม่เอาละ... คือ ทำให้อดเที่ยวงะ...555

ปล.รุ่นๆ กันจ๊ะ.. เรียกเพื่อนหนิงได้เลย
หนิง   
Wed 17 Dec 2008 21:33 [34]

น่าสงสารน้องจังเลยคงตกใจมากๆเลย
Litte Angleแม่น้องน้ำอิงกะน้องน้ำเอย   
Tue 16 Dec 2008 17:44 [33]

พี่น้องรักกัน..ดูแลกันได้..น่ารักจังค่ะ
top   
Tue 16 Dec 2008 14:45 [32]

อ่านถึงตอน มฟ เรียกชื่อน้องตลอด..อยากบอกว่า น้ำตาไหลแหมะๆเลยอ่ะ มฟเค้ารักน้องเค้าคงตกใจเนอะ.. ใจหายแทนอ่ะ
aummy   
Tue 16 Dec 2008 14:04 [31]

น่ากลัวจริง ๆ ลูกหาย ดีนะยังเจอเร็ว ไม่งั้นคงเซ็งกว่านี้
โชคดีลูกเราขี้กลัวทั้งสองคนเลย ก็เลยออกจะไม่ค่อยกล้า
เวลาเจอคน หรือไปข้างนอก ก๊ดีไปอย่างนึง

Merry X' Mas & Happy New Year na ja..

เฮง ๆ รวย ๆ สุขภาพแข็งแรงทั่งครอบครัวนะจ้ะ
รุ่นน้องพี่บิ๊ก ก็สอบติดอัสสัมผู้หญิง คงได้เจอกับเม้ง
ป้าต่ายดาว   
Tue 16 Dec 2008 12:46 [30]

ว๊ากกกก ใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม นึกถึงตัวเองมั่ง น่าหวาดเสียวจัง
ขออย่าให้วันนั้นมาถึงเล๊ยยย

นี่ยังโชคดีนะ ที่ได้กลับมา แต่นึกถึง ใจแม่ ตอนที่หายังไม่เจอนั่น แบบว่า นึกออกเลย....อึ๋ยยย..

ขวัญเอ๊ย ขวัญมา...
aaeykiwi   
Mon 15 Dec 2008 20:17 [29]
 

อีกนิดเดียวครับ
อีกนิดเดียวก็จำได้แล้วเนาะ
คุณพ่อน้อง nice   
Mon 15 Dec 2008 17:46 [28]

ใจหายใจคว่ำไปด้วยคนเลย ตุ้มเม้งเอ้ย... งานใหญ่ คนก้อเยอะ... ดีน้าที่เจอไว... พี่เคยขนาดหนูดีหายไปกะพี่นงค์นานๆ พี่ยังสติแตก ลนลานหาลูกในห้างเลย..ถามพพ จิ... 5555
คิดถึงเสมอนะเฟ้ย... :)
แม่หนูดีจ้ะ   
Mon 15 Dec 2008 16:34 [27]

อ่านแล้วใจแป้วเลย...
มฟ น่ารักจังเป็นห่วงน้อง

ระยะทางจากบ้านพี่เม้ง-สีลม พอๆ กะ รังสิต-สุขุมวิทเลยค่ะ
Ploy-Family   
Mon 15 Dec 2008 15:14 [26]

อ่านแล้วอึ้งเหมือนกันค่ะ ถ้าเป็นเราจะทำยังไง
แม่น้องเดือน   
Mon 15 Dec 2008 15:10 [25]

ชอบคลิปพี่สาวสอนน้องชายนี้จังเลยค่ะ

น่ารักดีอ่ะพี่เม้ง
เอ๋(aeyaey)   
Mon 15 Dec 2008 14:34 [24]

กรี๊ดดดดดดด อ่านแล้วน้ำตาซึม
~ying~   
Mon 15 Dec 2008 14:31 [23]
 

หืมม โชคดีนะแกที่หา วฟเจอ เป็นชั้นคงร้องไห้โฮออกมาแล้ว คงไม่ฝืนไว้แบบแกแน่ เอาน่าอย่างน้องทุกคนก็ได้บทเรียนไปแล้ว และได้ข้อคิดด้วย แต่อย่าบ่อยนะแกชั้นละเสียวแทน
ปุ่นกะยีนส์   
Mon 15 Dec 2008 13:44 [22]

เด็ก ๆ ตอนเล่นก็อารมณ์ขำ ๆ กะลังมันส์อยู่ไม่ได้คิดอะไร
แต่นี่แหละ พอเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น เข้าใจว่า วฟ ต้องจำ
และก็คงจะระวังตัวเองไม่ให้ห่างจากแม่เม้งแน่

ขออย่าให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก ใจมันหาย ยังไม่เคยเจอ
แต่เข้าใจอ่ะค่ะ
litamonkey   
Mon 15 Dec 2008 13:31 [21]

คงขวัญหายกันทั้งบ้านนะคะ โดยเฉพาะ วฟ คงเข็ดไปนานนะจ๊ะ
mokmylove   
Mon 15 Dec 2008 13:30 [20]

อ่านแล้วใจหายไปด้วยคน
ต่อไป วฟคงไมกล้าซ่าแล้วหละ

แล้วก็แอบเป็นห่วงปิคนิคเหมือนกันแฮะ
มานก็ซ่าใช่ย่อย เดินไปเดินมา ไม่สนใจพ่อแม่เล๊ย
เคยแอบหลบดู มานก็ไม่มีท่าทีจะเดินตามหาพ่อกะแม่ ก็เดินเล่นไปเรื่อยๆ อย่างงั้นแหละ สุดท้าย พ่อแม่ทนมะได้ ต้องเดินไปหาลูกเอง งือๆๆ

pleja   
Mon 15 Dec 2008 13:08 [19]

โอ้ว......อ่านแล้วตกใจ เฮ้ๆๆ หาเจอและ งือๆ งานนี้ วฟ คงจำไปอีกนาน

แม่เจ้าปาย   
Mon 15 Dec 2008 12:59 [18]

โอ้ย...อ่านแล้วปวดใจ ลุ้น และกลัวสารพัดเลย
เข้าใจสภาพพี่เม้งตอนนั้นเลย ถ้าเป็นอร สติคงแตกกระเจิงแล้ว

โชคดีที่วฟ ไม่เป็นอะไร หากันจนเจอ

-- โล่ง ---
แม่อร/น้องฟลุ๊ค   
Mon 15 Dec 2008 12:54 [17]

น่าตกใจแทนจริงๆ เลย
อ่านว่ามฟร้องไห้ตามหาน้องแล้วซึ้งจริงๆ นะนี่
พี่น้องรักกันอย่างนี้ดีใจแทน
แม่อันนา   
Mon 15 Dec 2008 11:52 [16]

เอ่อ เรื่องยิงมุขเนี่ย ป๊าป้อของคุณปุกเค้าตัวจริงจ้า ส่วนพี่เบนซ์ของเราแค้มือหมักเล่นน๊า อิอิ
lafleur   
Mon 15 Dec 2008 11:49 [15]

อ่านแล้วน้ำตาซึมด้วยคน

เคยคลาดกะปอยเหมือนกัน พอเจอกันนะกระโดดเข้าหากันทั้งแม่ทั้งลูกเลย ปอยไม่ร้องแต่ตาแดงๆ

หลังจากครั้งนั้นก้อไม่เคยปล่อยลูกอีกแล้ว ใจมันร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่มจริงๆตอนนั้น
น้อง   
Mon 15 Dec 2008 11:48 [14]

เออ เรื่องหายเนี่ย ดาวเก๊าะกลัวเหมือนกันล่ะ
พกลิงไปฟ้างทีไร มันจะตั้งหน้าตั้งตาวิ่งๆๆๆๆๆ อย่างเดียว ไม่สนใจพ่อแม่เรย เคยอยากให้มันหลงดูบ้าง ((แบบว่า อยากแอบดู อย่ากให้มันรู้ว่า เป็นยังไง?))
แต่อิเฮียห้ามเด็ดขาด เพราะกลัวว่า ลิงหลงแล้ว มันจะหายไปเรย ไม่กลับมา

แค่คิดก็กลัวแล้วโนะ

เพราะฉะนั้น ให้เค้ากลัวแค่ลิงหายตัวเดียวก็พอย่ะ ไม่อยากต้องกลังทั้งลิง ทั้งน้องลิง หายไปสองคนอ่ะ ไม่ต้องยุย่ะ เดี๊ยน ไม่กล้า

ก๊าก กกก

ป๋อล๋อ ถ้าเม้งจะต้องขับรถมาราธอนแบบนี้จริง ละจะต้องออกจากที่บางนากี่โมง ((ฟะ)) เนี่ย

ม่ายอยากคิดแทนย่ะ
หมูน้อยน่ารัก   
Mon 15 Dec 2008 11:35 [13]

หือ หือ ..
ก่อนจะ เม้นต์ หน่อยขอเช็ดน้ำตาก่อนคะ

อ่านไป ร้องตามไปอะ แม่เม้งง

เข้าใจความรู้สึก ทุกคนในครอบครัวเลยนะคะ

กลัวอะ กลัวลูกหายคะ

มฟ รักน้องมากๆคะ น่ารักมากๆเลย

ป.ล หน่อยอยู่เชียงใหม่(ไม่อันตรายมาก) ไปไหน พยายามปล่อย กก ให้เดินเอง แต่อยู่ในสายตา ((กลัวเขาหาย))

เคยไป เดอะมอลงามวงวาน ไม่ปล่อยมือ กก เลยคะ กลัวอะ กลัว กกโดนมาอุ้มไป ..หุหุ..
Genki desu   
Mon 15 Dec 2008 11:29 [12]

อ่านดูแล้วก็ใจหายตามไปด้วยจริงๆ หัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่อ่ะเนอะ แล้วเดี๋ยวนี้พวกแกงค์ลักเด็กยิ่งระบาดๆอยู่ **
*peung*   
Mon 15 Dec 2008 10:39 [11]

โอ๊ย พี่เม้ง อ่านไป ขนลุก น้ำตาจะไหลอ่ะ เห็นมฟ วฟ ร้องไห้ น่าสงสารอ่ะ ยิ่งเห็นคลิปนะ น่ารักมาก ๆ เลย

อยากดูเรื่องน้องหมานี้ เหมือนกัน
พี่เม้ง บอกว่า สนุก คอนเฟริ์ม 55
dow แม่น้องบัว   
Mon 15 Dec 2008 10:33 [10]

โอย...อ่านแล้วน้ำตาซึม วฟ คงใจเสียน่าดูเนอะ คราวนี้คงเข็ดล่ะ

กลัวมะขามอยู่เหมือนกันอ่ะ รายนี้ก็ซนเป็นลิง เคยลองปล่อยให้เดินไป คุณชายก็เดินไปเรื่อย ๆ ไม่สนใจพ่อแม่เหมือนกัน ยังคิดอยู่เลยว่าจะไปซื้อเชือกมาผูกซะเลย ( ที่เป็นสายจูงอ่ะ )
Mafuang & Makharm   
Mon 15 Dec 2008 10:25 [9]

ใจหายแทน เฮ้อ... วฟคงเข็ดอีกนานเลยคราวนี้
คราวหน้าต้องระวังสุดๆเลยอะ น้องเม้ง
kookkai   
Mon 15 Dec 2008 10:08 [8]

สงสาร วฟ จริงๆจ๊ะ

ท่องเบอร์โทรจนเหนื่อยเลย มฟ นะ อิอิ
พี่พัช   
Mon 15 Dec 2008 10:06 [7]

โอย ขวัญเอ้ย ขวัญมา ทั้งแม่ทั้งลูกนะจ๊ะ
iamlek   
Mon 15 Dec 2008 10:04 [6]

อ่านแล้วน้ำตาซึม สงสารมฟ กับ แม่เม้ง ถ้าเป็นตัวเองคงสติแตก
อี๊บู่   
Mon 15 Dec 2008 9:21 [5]


เหมือนเด็กชายที่บ้านเลย..
แต่คราวนี้น่าจะทำให้เข็ดได้นะ...

ไว้จะเอาเด็กที่บ้านไปปล่อยให้หลง
แต่ก็กลัวแม่กะป๊าจะเข็ดก่อนลูกอะดิ..--"

^____________^
หนิง   
Mon 15 Dec 2008 8:59 [4]

เม้ง...
พี่เข้าใจความรู้สึกของคนเป็นพ่อเป็นแม่ได้ดีค่ะ
ครั้งนึง ตอนงานบวชน้องชายพี่ จัดที่วัดราชโอรส เรายุ่งกันมากๆ กว่าจะรู้ตัวอีกทีว่า เอ...ลูกเราหายไปไหนหว่า ก็ตามหากันให้ควั่ก เพราะวัดอยู่ติดแม่น้ำ และลูกยังเล็กมาก ตอนนั้น ใจเสีย เกือบปล่อยโฮเหมือนกัน ดีที่ในที่สุด หาเจอ แล้วรู้ว่า น้าเค้าอีกคนพาไปเดินดูไรเล่น เพราะเห็นน้องเบื่อๆ และทุกคนยุ่งๆ
นั่นล่ะ เป็นบทเรียนทั้งตัวเราเอง และครอบครัวทีเดียว
อืม...เรื่องรับ-ส่ง เดี๋ยวก็ลงตัวค่ะ ทุกปัญหามีทางออก สู้สู้นะ แม่เม้ง กับพ่อติ๊ค เป็นกำลังใจให้จ้า....
ป้าหมู   
Mon 15 Dec 2008 7:05 [3]

take it easy jaaa ไม่ต้องมาcorrect พี่นะน้อง อายน่ะ
manowmanos   
Sun 14 Dec 2008 23:54 [2]

เป็นไงล่ะวฟ อยากแอบไง ฮ่าๆๆๆ

แต่ก็ดีแล้วนะที่ไม่หลงกะแม่ ไม่งั้นแย่เลย

จารย์ คลิปสอนให้จำเบอร์นี่ขำอะ

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เบลล์กดดูตั้งหลายรอบ

จนตอนนี้ท่องได้แล้วววววว

ฮ่าๆๆๆๆๆ
bell   
Sun 14 Dec 2008 21:58 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn